چرتکه سرمایه داران

امروز اولین روز از همایش بین المللی فرصتهای سرمایه گذاری در صنعت گردشگری بود .طبق اعلام از بیش از پنجاه کشور دنیا شرکت داشتند. بعد از برنامه های روتین نوبت مصاحبه با سرمایه داران رسید . انتظار زیادی بود  که بعد از گوش دادن به دو سه سخنرانی  تصمیم نهایی را بگیرند... یکی از مسئولان کشورمان چندی قبل می گفت برخی از سرمایه داران با شنیدن زمزمه های تغییر وضعیت سازمان میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی از سازمانی زیرمجموعه ریاست جمهوری به بخشی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از سرمایه گذاری صرفنظر کرده  و گفته بودند تغییر قانون به این   سرعت را نمی توان ثبات دانست و ... از طرف دیگر طالب رفاهی که ریاست سازمان جهانی گردشگری را ماه آینده برعهده میگیرد امروز برگزاری دومین همایش را در ایران ستود و اعلام کرد که تمدن های کهن نشانه ای از سخت کوشی و تفکر مردم آن کشورها دارد ... قرار است فردا دولت در تفاهم نامه ای همت خود را برای رونق این صنعت مکتوب کند...امیدوارم این حرکت چرتکه سرمایه داران را به نفع آبادانی کشورمان به صدا بیندازد

کمتر دقایقی مثل امروز بچه های واحد مرکزی خبر  را سر یک میز و در  سکوت دسته جمعی دیده بودم ...لحظات اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری معمولا همه در هیجان هستند ولی سکوت دسته جمعی درکار نیست ... امروز زمان پخش مستقیم صحبتهای آقای نوباوه نماینده تهران و همراه همیشگی واحد  ...خیلی از همکاران در برنامه خبری ، خارج از سازمان بودند ...اما تقریبا  هرکی تو سالن اخبار داخلی بود سر یک میز در سکوت مطلق به صحبتهای او که از رادیو پخش میشد گوش میکرد ...

اولین جرقه برای تشکیل اوپک

این برگی است از مجله مهر ماه ١٣٣٩ ، زمانیکه اولین جرقه برای تشکیل اوپک یا کارتل نفتی زده شد. آنطوریکه در کتابهای مرجع آمده ژانویه سال ١٩۶١ یعنی حدود پنج ماه بعد از این مقاله اوپک با پنج عضو  تشکیل شد.در این مقاله پیش بینی شده است که پنج کشور بتوانند ٨۵ درصد بازرگانی بین المللی نفت را در دست بگیرند.

شاد باشیم ؟

زمان دانشجویی مقاله ای خواندم که در آن ثابت کرده بود خداوند دوست دارد  شما را شاد ببیند ... 

تعلیمات پیامبر ما هم غیر از این نبوده ...جای تاسف دارد که برخی  هنوز بر این باورند که یاد خدا تنها در گریه خلاصه میشود...

هنوز برخی ها  در جشن و شادی و عزا مشکی برتن میکنند و بر این باورند که از مطیعان درگاه هستند... 

اگر کسی در این روزهای جشن و شادمانی با لحن نوحه مداحی کرد حتما به او تذکر دهید.

اندازه آرزوها و خواسته ها

اندازه آرزوها و خواسته ها در طول زمان تغییر میکند... نفر ممتاز کلاس بودن برای خیلی از ما شاید زمانی آرزو بود اما به مرور زمان ، اهمیت آن  کم شد و گم شد...اما ابعاد برخی از خواسته ها  در آگهی ها مشخص میشود ...امیدوارم بانکهای امروزی کپی برداری نکنند هفتاد و هفت هزار تومان در 14 بهمن 1339  معادل حقوق دو سال یک وزیر ،  حقوق 28 مدیرکل و یا  51 کارمند عالیرتبه بوده است .  اما هرچه هست بخاطر داشته باشید خلوتی آنروزهای تهران این اجازه را میداده تا بانکها در دو نوبت از هشت صبح تا 13 و از 16 تا 20 کارکنند.

قانون عجیب غریب

تا بحال از مسافری که در فرودگاه به استقبالش آمدید ...یا زمانیکه با دوستانتان به پارک میروید... یا از میزبان و مکانی که به آن  دعوت شدید  ...   با دوربین عکس یا فیلم گرفتید؟ حتما همینطوره ...

 قانونهای عجیب و غریب مرا یاد داستانهای کتابهای دوران  کودکی ام می اندازد داستانهایی که در کتابها درباره داوری های حاکم بلخ می خواندم ...

 جالب اینجاست که قانونهای عجیب و غریب معمولا جایی نوشته نشده  اما همه آنرا روشن و واضح میدانند ....

ما خبری ها وقتی به فرودگاه میرویم ...وقتی به محلی میرویم که احتمالا کمی مهم است و قبلا  خود میزبان  با فکس و تلفن درخواست پوشش خبری کرده ... ویا حتی وقتی به پارک میرویم الزاما باید  حتما؛ اجازه رسمی ؛ بخوانید  هماهنگ کنیم ...  معمولا جلوی در میگویند هماهنگ کردید ؟ باورتان میشود مردم عادی بتوانند راحت در فرودگاه از عزیزانشان فیلم بگیرند و نمایندگان خبری تنها رسانه تصویری مشمول این آزادی نباشد ... باورتان می شود در جلوی دار و درخت و مجسمه های پارک اجازه ورود و  آزادی عمل نداریم ؟... چند وقت قبل از  همکارم که قبلا در یکی از نمایندگی های صداوسیما کار میکرد پرسیدم تصویربرداری در شهر اقامت شما راحت بود ؟ گفت کارت خبرنگاری ما حکم حکومتی بود ُ هیچکس به ما کار نداشت از نگهبان پارک تا مراکز مهمی چون مجلس و یا  پارکینگ هواپیماها (ببخشید فرودگاه)!

جالبتر اینجاست که ماهواره های علمی ُ اطلاعاتی ُ و یا حتی جاسوسی دائما دور زمین می چرخند و با فیلم و عکس همه جا حتی پشت دیوارهای قطور را شنود و رصد میکنند ُ اما قانون های عجیب وغریب دوربین امین مردم را محرم نمیداند!!!